به روایت تیتر:
کد خبر: 3735
منتشر شده در: ۱۰ خرداد ۱۳۹۶ ساعت ۰۸:۲۶

عامل آتش‌سوزی جنگل‌های ایلام کبریت سوخته است

ایلامی‌ها – بارها این شعر رنگ‌ورو رفته را روی دیوارها خوانده‌ام که: نگذارید بمیرد جنگل، که جهان خواهد مرد… و این روزها همه‌ی ما دست به دست هم داده و کمر به نابودی جنگل‌ها بسته‌ایم.

طبیعت بی‌اندازه سخاوتمند است و هر درخت، رایگان و بی‌منت سایه و میوه و شهد و چوبش را در اختیار انسان قرار می‌دهد و در عوض تباهی دریافت می‌کند. امسال پیش از آن‌که تابستان فرا برسد آتش به جان جنگل‌ها و مراتع استان ایلام آمد. هنوز خاکستر آتش‌سوزی‌های دره‌شهر و آبدانان گرم است و فعالان محیط زیست از تکرار و تکرا و تکرار آتش‌سوزی‌ها می‌ترسند. آتش گسترده‌ای به جان غنی ترین عرصه های طبیعی و جنگلی استان ایلام در این سال‌ها افتاده است.

جنگل یک اکوسیستم کاملا زنده است و میراثی است که از گذشته‌ها به تک‌تک ما رسیده. جنگل و کوه به عنوان تولیدکننده‌ی اکسیژن و نگهدارنده‌ی چرخه‌های زیستی و از همه مهم‌تر توازن آب و هوایی، نقش مهمی در حیات انسان دارند. در آتش‌سوزی‌های گسترده‌ای که ه در کوهستان‌های ایلام به وجود آمده و می‌آید، چه طبیعی بوده‌اند و چه عمدی، بسیاری از گونه‌های جانوری و حیات‌وحش استان زنده زنده سوخته شدند. گر چه امروز جنگل‌های استان ایلام نسبت به گذشته رو به بهبودی نهاده‌اند و خشکیدگی در آن‌ها بهتر شده است، ولی با پوشش گیاهی مناسبی که در اثر بهار پر باران امسال به وجود آمده، همه فعالان و دوست داران محیط زیست به نوعی منتظر فاجعه هستند. خاصه این‌که زنگ خطر در شهرستان‌های جنوبی استان به تازگی نواخته شده است.

یک جنگل بزرگ با یک چوب کبریت کوچک می‌سوزد

پیش از این‌که سراغ مسئولین بروم، سراغ فعالان محیط زیست استان ایلام را گرفتم. ایلام استان اول کشور از نظر تعداد NGO‌های زیست محیطی است و حدود ۴۰ گروه فعال دارد. محمد منصوری نسب که تمام اوقات فراغت خود را به همراه همسر و دخترش صرف درخت‌کاری و حفاظت از محیط زیست می کند، مهم‌ترین عامل برای حفظ جنگل‌های استان ایلام را فرهنگ سازی استفاده درست از طبیعت می داند و می گوید: چه فایده دارد که ما هزاران درخت بکاریم ولی یک نفر با یک چوب کبریت آن را نابود کند؟

از او می‌پرسم که از چه راه‌هایی باید این فرهنگ‌سازی را انجام داد؟ می گوید: رسانه‌ی ملی با یک تیزر خوب می تواند خیلی مؤثر باشد و توجه به آموزش کودکان در مدارس و ادامه آن تا زمان دانشگاه بسیاری از مشکلات را به طور ریشه ای حل خواهد کرد.

منصوری‌نسب از عدم نصب تابلوهای مناسب و آموزنده در مناطق جنگلی و پر تردد استان مثل دره ارغوان انتقاد می کند و می‌گوید: زیرساخت‌های ساده‌ای مثل سطل زباله در دره ارغوان وجود ندارد و اگر هم یکی دو مورد داشته باشد بسیار دیر به دیر خالی می شوند و مشکل آفرین هستند.

او به استفاده از جنگل‌ها برای تأمین سوخت جهت پخت و پز غذای عشایر و دامداران و جنگل‌نشینان اشاره کرد و گفت: سازمان‌های مسئول در کنار فرهنگ‌سازی می توانند با توزیع کپسول‌های پخت و پز، این منابع طبیعی را از گزند آتش سوزی‌ها حفظ کرده و از تخریب مراتع و جنگل‌ها جلوگیری به عمل آورند.

از او می پرسم آیا بعضی از مردم که آشغال‌ها را می سوزانند کار درستی می کنند؟ می گوید: آتش زدن آشغال‌ها ظاهر محیط را پاک می کند ولی با تولید گاز گلخانه ای منجر به آلودگی هوا می شود. لذا باید فرهنگ سازی شود تا مردم بیاموزند که باید زباله‌هایشان را با خود به شهر بیاورند. ضرر دیگر این کار، آتشی است که مردم جا می‌گذارند. همین آتش‌ها باعث ایجاد آتش‌سوزی‌های بزرگ می‌شود.

لب تاب خود را باز می کند و تعدادی عکس از آتش سوزی سال گذشته جنگل‌های کوهستانی ایلام نشانم می دهد. درختهای ۳۰۰ ساله‌ای که تمام قد در هرم آتش شعله‌ورند و صخره‌های داغی که مارها، پرندگان، خزندگان و… زنده زنده روی آن کباب شده‌اند.

منصوری‌نسب از عزم جدی فعالان زیست محیطی و عاشقان صیانت از منابع طبیعی برای جلوگیری و اطفاء آتش سوزی احتمالی در تابستان امسال خبر داد و گفت: از سال گذشته با همکاری اداره منابع طبیعی و محیط زیست استان ایلام، از بین علاقمندان طبیعت ایلام در حال عضوگیری هستیم و با آموزش‌های لازم، سعی داریم جهت اطفاء حریق جنگل‌های استان و شرایط بحرانی آمادگی لازم را داشته باشیم.

منصوری نسب از من خواست که اگر به سراغ مسئولین رفتم، خرید بالگرد برای استان ایلام را پیگیری کنم چرا که فقدان آن در آتش سوزی‌های گسترده جنگل‌های ایلام در سال گذشته بسیار احساس شد. گفت: خرید بالگرد بر عهده سازمان هلال احمر کشور است و آنچه که ما در استانداری ایلام باید انجام می دادیم، احداث آشیانه برای بالگرد است که به زودی انجام می گیرد.

پخت‌وپز در خانه، گردش و تفریح در جنگل

مدیریت بحران استان ایلام در گفتگوی تلفنی که با او داشتم از مکاتبات خود و هشدارهایی که به دستگاه‌های تخصصی حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی ایلام داشته صحبت کرد و گفت: باید برای اجرای درست طرح جدید اطفاء حریق در جنگل‌ها، برنامه‌ریزی‌های لازم توسط دستگاه‌های تخصصی این امر صورت بگیرد و با پای کار آوردن نیروهای مردم نهاد و NGO‌های فعال زیست محیطی، می توان بر آتش‌سوزی غلبه کرد.

احمد کرمی به مردم استان ایلام در استفاده از طبیعت بی‌نظیر استان توصیه کرد: اگر چه فرهنگ استفاده‌ی درست از محیط زیست و منابع طبیعی روندی رو به رشد دارد اما مانند همیشه به مردم می گوییم که حداقل ۱۰ لیتر آب اضافی برای خاموش کردن کامل آتش با خود ببرند و در همه حال بهتر است که پخت و پز را در خانه انجام دهند و از طبیعت استفاده‌های دیگری بکنند.

از مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان ایلام درباره آخرین اقداماتی که برای جلوگیری از آتش‌سوزی‌ها انجام شده است پرسیدم. دکتر احمدی گفت: امسال نیز تمام شهرستان‌ها بر روی نقشه بلوک‌بندی شده‌اند و هر بلوک به گروه‌های خاصی اعم از مردم‌نهاد و دولتی تحویل داده می‌شود تا با برپایی چادر در محوطه‌ی ۲ هزار و ۳ هزار هکتاری و مجهز شدن به دوربین شکاری و جی‌پی‌اس و غیره، در صورت مشاهد هرگونه آثار آتش‌سوزی نسبت به مهار آن اقدام نمایند.

«پیشگیری از حریق» اولویت دارد

احمدی چندین بار در صحبت‌هایش به مقوله «پیشگیری از حریق» اشاره کرد و گفت: متأسفانه شرایطی پیش آمده که همه منتظر وقوع حریق هستند تا برای خاموش کردن آن اقدام کنند ولی امسال تمرکز اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری به پیشگیری از حریق است و به لحاظ روانی باید روی پیشگیری از حریق فکر کرد تا هم مردم و هم مسئولین به آن آگاه شوند و دیگر شاهد هیچگونه آتش سوزی نباشیم.

احمدی در مورد راه‌های خاکی ماشین رویی که داخل طبیعت و کوه‌های جنگلی ایلام کشیده شده پاسخ داد: اگر چه وجود جاده برای پایش و اقدامات فوری ما در مواقع بحرانی خوب است، ولی در حال بستن جاده های غیرضرور و جاده های موسوم به جاده های آنتنی در عرصه ها هستیم که تا دیروز ۱۱۵ مورد از آنها را مسدود کرده ایم.

بسیاری از مسئولینی که برای این گزارش به سراغشان رفتم چشم به فرهنگ‌سازی در حوزه صیانت از منابع طبیعی و همکاری مردم برای حفاظت از جنگل‌ها داشتند. آن‌ها امیدوار بودند که با تعامل هم و کمک مردم و فعالان محیط زیست، بتوانند از میراث جنگل‌ها حفاظت کنند؛ تا هر بار که به دل جنگلهای بلوط استان ایلام می روم دلم نلرزد که نکند فردا که دوباره می آیم، این تکه از جنگل و کوه از بین رفته باشد.

Share on FacebookShare on LinkedInPin on PinterestDigg thisShare on StumbleUponFlattr the authorEmail this to someoneShare on RedditShare on TumblrBuffer this pageShare on Google+Tweet about this on Twitter