به روایت تیتر:
کد خبر: 3719
منتشر شده در: ۱ خرداد ۱۳۹۶ ساعت ۰۹:۲۸

جنبش دانشجویی از نگاه دبیران تشکل‌های دانشجویی ایلام

ایلامی ها – در میزگردی که جهت بررسی نقش و جایگاه جنبش دانشجویی در آگاهی بخشی به جامعه برای انتخاب اصلاح، با تعدادی از دبیران تکل‌های دانشجویی دانشگاه‌های ایلام تشکیل شد، عنوان گردید: در جامعه‌ی قبیله‌ای ایلام، جنبش‌ دانشجویی می‌تواند صالح‌ترین افراد را به جامعه معرفی کند.

به گزارش ایلامی‌ها، دانشگاه موتور محرکه‌ی توسعه یک کشور و مبدأ هر تحولی است و پرواضح است که قلب دانشگاه با حضور و نشاط دانشجویان است که می‌تپد. اگر دانشجویان خموده، بی‌انگیزه و کناره‌جو باشند، دانشگاه نیز دچار فترت می‌شود و به تبع آن، کشور نیز به مسیر درستی نخواهد رفت.

در فقدان احزاب سیاسی کارآمد که دارای پشتوانه مردمی باشند، جنبش دانشجویی این بار سنگین را به دوش گرفته است و سال‌هاست در کنار سایر فعالیت‌های علمی، اجتماعی، فرهنگی و هنری خویش، به صورتی اثرگذار در تحولات سیاسی جامعه نیز حضور دارد.

اگر کارویژه‌ی اصلی احزاب سیاسی تلاش برای کسب قدرت سیاسی و اجرایی و منفعت است، اما جنبش دانشجویی پیشتاز در تحزبی بی‌طمع و با پشتوانه‌ی مردمی بالا، همچنان چشم امید و الگوی جامعه در زندگی سیاسی مردم است.

برای بررسی وضعیت کنونی جنبش دانشجویی در ایران و استان ایلام میزگردی ترتیب دادیم و از آقایان «مسعود بیگی»، دبیر انجمن اسلامی دانشجویان پیرو خط امام(ره) دانشگاه ایلام، «امید سارائی»، فرمانده حوزه‌ی بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام، «علی‌اکبر امیدی» دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی کرمانشاه و «رضا امین‌پور» دبیر تشکل دانشجویی اندیشه نو از دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام دعوت کردیم و در این زمینه با هم به بحث و تبادل نظر پرداختیم.

 

 

حرکت‌های جنبشی از طرف دانشگاه‌ها در ایلام به فراموشی سپرده شده است

ایلامی‌ها: نقش و جایگاه جنبش دانشجویی را در ایلام چگونه ارزیابی می‌کنید؟

امید سارائی: متأسفانه جنبش دانشجویی در ایلام آن‌طور که باید و شاید قوی عمل نمی‌کند و یا شاید به تعبیری، اصلاً حرکت‌های جنبشی از طرف دانشگاه‌ها در ایلام به فراموشی سپرده شده است. یک عده از جوانان نیز که دغدغه‌ی کار جنبشی دارند گاهاً با محدودیت‌هایی مواجه می‌شوند. متأسفانه وقتی استانی مسئول دغدغه‌مندی نداشته باشد و یا اگر هم داشته باشد در اقلیتند، نباید انتطار زیادی از دانشجویان داشت. اما باید بدانیم که این محدودیت‌ها نباید ملاک باشد که دانشجو به عنوان قشر فرهیخته‌ی جامعه و به عنوان یک مطالبه‌گر از هدف و آرمان خود دست بکشد و بازیچه‌ی جریانات سیاسی (حالا با هر وعده وعیدی) بشود.

در دانشگاه‌های استان ایلام، چون که مسئولین دانشگاه دغدغه‌ای در رابطه با کار و فعالیت دانشجویی ندارند، هر کجا دانشجوی مطالبه‌گر و دغدغه‌مندی را می‌بینند که دغدغه‌ی فرهنگی، سیاسی و یا اجتماعی دارد، متأسفانه با هر ترفندی او را محو می‌کنند. نتیجه‌ی چنین رفتارهایی هم این می‌شود که حرکت‌های جنبشی دانشجویان توسط این عده در نطفه خاموش و سرکوب بشود.

 

جنبش دانشجویی و فرورفتگی در لاک بی‌تفاوتی و بی‌خیالی فلسفی

علی‌اکبر امیدی: جنبش‌های دانشجویی و حتی خود دانشجو، زمانی در اوج و در متن تحولات سیاسی و فرهنگی و اجتماعی بود که به تدریج متأسفانه شاهدیم که این جنبش خنثی شده و دانشجو صرفاً به دانشگاه می‌آید تا مدرکی گرفته باشد و از قافله جا نماند.

چشم های ریزبین دانشجوی دیروز جایش را به نگاه‌های کم‌رمق و خسته از پرتوهای موبایلی داده است که حتی قادر به دیدن بدیهیات نیز نمی‌باشد و به راحتی قورباغه را جای طوطی به او قالب می‌کنند!

حرکت های دانشجویی زمانی تعیین کننده انتخابات ها بودند امروز به راحتی بازیچه عده‌ای فرصت طلب قرار گرفته اند همین فرو رفتگی در لاک بی‌تفاوتی و بی‌خیالی فلسفی سبب شده که فردی بدون هیچ سابقه‌ای و با بی‌ادبی و حرف‌های پوپولیستی و جسارت به کرامت انسان‌ها  ۸ سال ریس جمهور شود و به جای آن‌که جنبش دانشجویی مطالبه‌ی محاکمه‌ی این افراد را داشته باشد، متأسفانه پای سخنرانی‌های خنده‌دار این جماعت به کف و سوت زدن مشغولند!

جنبش‌های دانشجویی در بحث تکاملی معکوس عمل کرده و چنان به حاشیه رفته که مدت زیادی طول می‌کشد تا دوباره خود را بازبینی کند.

ایلامی‌ها: با این اوصاف که فرمودین، اصلاً آیا می‌شود گفت که در استان ایلام جنبش دانشجویی داریم؟

امیدی: به نظر من کل جنبش دانشجویی در تمام کشور دچار محاق شده و جز تار و پودی مندرس چیزی از آن باقی نمانده است و به طبع، هر چه از مرکز  فاصله می‌گیریم این وضعیت وخیم‌تر می‌شود و حتی می‌توان گفت جنبش دانشجویی به تاریخ پیوسته است.

 

جنبش دانشجویی دوباره در حال احیا شدن است

امین‌پور: جنبش دانشجویی دارای تاریخی با فراز و فرودهای فراوانی بوده است؛ از زمانی که برای اولین بار جنبش‌های مارکسیستی  در دهه‌های ۴۰ یا ۵۰ در دانشگاه تهران زیربنای جنبش دانشجویی در ایران را گذاشتند هیچ‌کس به ذهنش نمی‌رسید که این حرکت بعدها تا چه اندازه تأثیرگذار در مناسبات اجتماعی و سیاسی ایران خواهد بود؛ جنبشی که اگر آن را در دهه‌های مختلف بررسی کنیم خواهیم دید که همیشه جلوتر از جامعه بهترین عملکرد را داشته است گاهی عملیات چریکی انجام می‌داد گاهی کار سازندگی و در زمانی قلم به دست صدای اعتراض مردمانش بود. من هم با حرف دوستان موافقم که جنبش دانشجویی به طور عام و خود دانشجو به طور خاص به کمایی مرگ‌بار رفته است اما باید حق داد. جنبش دانشجویی در زمانی از وادی استقلال فکری خود بیرون رفت و دست‌خوش بازی‌های جناحی و حزبی شد که با شکست احزاب باید دانشجو و جنبش دانشجویی بهای ناکارآمدی احزاب را پرداخت می‌کرد. این یعنی گرفتن ماهیت و فلسفه اصلی دانشجو یعنی اعتراض و گرفتن دانشجو از مردم و انداختن آن در وادی بازی‌های غیر عقلانی و بدون برنامه احزاب. با این حال، من نمی‌خواهم نگاهی بدبینانه به این قضیه داشته باشم چون به نظرم جنبش دانشجویی دوباره در حال احیا شدن است؛ هر چند خسته، هر چند به کندی ولی قطعاً بازگشت نیرومندی خواهد داشت و باز هم دانشجو صدای اعتراض ملتش خواهد شد و باز هم دانشگاه (این حلقه‌ی مفقوده و به غارت رفته‌ی توسعه) جانی تازه می‌گیرد.

 

برخلاف گذشته، بر جنبش دانشجویی کنونی‌ عقلانیت حاکم است

مسعود بیگی: در مورد بررسی و تبیین نقش و جایگاه جنبش دانشجویی در ایران و ایلام ابتدا باید دو نکته را خدمتتان عارض شوم: یکی این‌که اساساً به نظر بنده روح محافظه‌کاری حاکم بر تشکل‌های شبه‌دانشجویی اقتدارگرا و انحصارطلب هیچ نسبتی با مقوله‌ای بنام جنبش دانشجویی نداشته و ندارد و من از اطلاق واژه‌ی جنبش دانشجویی به این برادران بسیار متعجبم زیرا این عزیزان در  بهترین حالت، شاخه‌ی دانشجویی نهادهای خارج از دانشگاهند، نه بیشتر. دیگر این‌که دوستانی که از مرگ جنبش دانشجویی صحبت می‌کنند باید اساساً تعریف خود را از دو کلمه‌ی جنبش و دانشجو تصحیح کنند. شاید آن‌چه که در دفتر تحکیم سابق و دوران دوم خرداد رخ داد مطلوب ما باشد، اما هر چه غیر آن دوران را نمی‌توان مرگ یا افول آن نامید. اگر به تعداد باشد که الان تشکل‌های دانشجویی تحول‌خواه دو برابر آن زمان هستند و اگر به کیفیت باشد، باید گفت که پس از هشت سال قطع رابطه‌ی فعالان دانشجویی، کم تجربگی در میان فعالان کنونی طبیعی بوده و این موضوع به هیچ وجه نشان از مرگ این جنبش ندارد. تحلیل بنده این است که بر جنبش دانشجویی کنونی‌ عقلانیت حاکم است که دانشجویان فارغ از های و هوی و جنجال فعالیت می‌کنند. متأسفانه سر و صداهای تحصن‌های قدیم هنوز هم گوش ما را پر از طنین تعریف اشتباه از تشکل‌ها می‌کند. ضمناً اگر جنبش دانشجویی هم مرده، ما برایش چه کرده‌ایم؟ ما که خارج از گود نیستیم. مگر هر کدام از عزیزان حاضر در این میزگرد دبیر و یا عضو تشکل‌ها نیستند؟ بفرمایید برای زنده کردن این جنبش چه کرده‌ایم؟

ایلامی‌ها: آیا شما در مقوله آگاهی بخشی تشکل‌های دانشجویی به جامعه برای انتخاب اصلح در انتخابات، سهمی قائل هستید؟

مسعود بیگی: در زمینه‌ی آگاهی بخشی جنبش دانشجویی به جامعه باید عرض کنم که دانشجو، بدون شک پیشانی بلند جامعه است که پیشروتر از همگان در توسعه و دموکراسی نخبه‌محور ما، نقش پیشرانه‌ی اصلی را ایفا می‌کند. شاهدیم که در هر انتخاباتی، دانشجو به میدان آمده و با موج تولیدی ناشی از انرژی و بینش بدون ملاحظات معمول، توانسته فضا را در دست گرفته و هدایت کند.

 

ضعف بصیرتی دانشجویان باید برطرف شود

امید سارائی: در خصوص نقش جنبش دانشجویی در آگاهی بخشی مردم برای انتخاب اصلح ما با ضعف بصیرتی زیادی روبرو هستیم. باید قبول کنیم کار مطالبه‌گری و روشنگری از طرف دانشجوها در دانشگاه‌ها فقط و فقط وابسته به تشکل خاصی بارویکردهای متفاوت هست و متأسفانه جاهایی شاهدیم که تشکل‌های ما از حق می‌گذرند و به خاطر جریان یا جناح خاصی که وابسته به آن هستند، تفکرات دانشجویان و جامعه را به همان جهت سوق می‌دهند.

ایلامی‌ها: ضعف بصیرتی دانشجویان از چه راهی باید برطرف شود؟

امید سارائی: این بحث کلانی را شامل می‌شود ازجمله عدم دغدغه‌ی دانشجویان در ارتباط با حرکت‌های جنبشی و یا کم‌کاری پیشکسوتان عرصه‌های فرهنگی، سیاسی، اجتماعی در انتقال تجربه به نسل‌های بعدی و… برای از بین بردن ضعف بصیرتی دانشجویان می‌توان با برگزاری دوره‌های بصیرتی، دوره‌های تربیتی و آموزشی و همچنین دوره های جریان شناسی، این مشکل را تا حدودی برطرف کرد.

 

در جامعه‌ی قبیله‌ای ایلام، جنبش‌ دانشجویی می‌تواند صالح‌ترین افراد را به جامعه معرفی کند

ایلامی‌ها: آقای امین‌پور، شما گفتید که جنبش دانشجویی به کما رفته ولی در حال احیا شدن است. به نظر شما این جنبش خسته و به کما رفته، چگونه می‌تواند در انتخابات پیش رو به وظیفه‌ی روشنگری و آگاهی بخشی خود بپردازد؟

رضا امین‌پور: دانشجوی ما در عین این‌که باید سیاست‌مداری توانمند باشد نباید گرفتار سیاست‌زدگی شود. دانشجو باید زمینه‌ی غلبه‌ی عقلانیت بر هوچی‌گری را فراهم کند. دانشجو نباید متهم به جناح‌گرایی و حزب‌گرایی شود. ما در مملکتی توسعه‌نیافته و به شدت سیاست‌زده زندگی می‌کنیم؛ مملکتی که احزاب ژست‌های روشنفکری و شبه‌حزبی به خود می‌گیرند در حالی که از چارچوب حزبی نهادمند و آینده نگر به شدت فاصله دارند و بدون هیچ‌گونه طرح و برنامه‌ای دست به اقداماتی احساسی می‌زنند که بهای آن را باید ملت پرداخت کنند. دانشجو باید با فکری مستقل، با سری بالا و نگاه به آینده، و با طرح و برنامه‌ای در دست، برای مردم چارچوب مشخص کند، راه درست را برای حرکت امت خویش مشخص کند و در انتخابات با معرفی افراد اصلح، به صورت مستقیم و مستقل در وسط میدان نقش‌آفرینی کند. به نظر من در استان ایلام به علت نگاه‌های قبیله‌ای، جنبش‌های دانشجویی می‌توانند عقلانی‌ترین فکر و صالح‌ترین افراد را به جامعه معرفی کنند و بیشترین تأثیرگذاری را داشته باشند؛ چون ماها هستیم که قبایل را می‌سازیم. امروز در حالی که نسل سوم سیاسیون در دل دانشگاه‌ها دارند به بالندگی می‌رسند، امیدواریم که همین افراد، فردا که مقدرات کشور را به دست گرفتند، دست به اصلاحات فرهنگی در دل جامعه خود بزنند و ذهن‌های پرسش‌گر مردم را تربیت کنند تا ملتی مطالبه‌گر، آینده نگر و توسعه‌محور در جامعه داشته باشیم.

 

دانشجو قهر با صندوق رأی ندارد

ایلامی‌ها: آقای بیگی، شما با استقلال فکری و عملی جنبش دانشجویی موافقید یا وابستگی و عضویت جنبش دانشجویی در جریانات سیاسی و گفتمان‌های رایج کشور (اصول‌گرا و اصلاح طلب)؟

مسعود بیگی: استقلال فکری و عملی جنبش دانشجویی در مبانی تئوری مورد قبول‌تر و عاقلانه‌تر است اما آن‌چه در حتی بهترین حالت هم رخ می‌دهد بسیار دورتر از انتظارات آرمانی ماست. شما بالاخره در بزنگاهی مجبور به تصمیم میان دو راهی‌ها هستید (دانشجو قهر با صندوق رأی ندارد) و این انتخاب خواسته یا ناخواسته شما را منتسب به جریانی خواهد کرد. بنابراین پیشنهاد و راه حل بنده، ایفای نقش نظریه‌پردازی همراه با نقد مداوم جریان‌های فکری از سوی دانشگاه است.

 

مطالبات دانشجویان از رییس جمهور آینده

امید سارائی: در وهله‌ی اول، مطالبه‌ی جنبش دانشجویی از ریاست محترم جمهور آینده، قطعاً عدم وابستگی ایشان به جریانات سیاسی است. ایشان باید شنونده‌ی مطالبات عامه‌ی مردم باشد و نه فقط خواص. باید وجه همتش مردم و خواسته‌های مردم باشد. بهبود وضعیت معیشت مردم و داشتن راهکار مناسب در رابطه با تولید و اشتغال جوانان به خصوص جوانان تحصیل‌کرده، داشتن راهکار مناسب و عملی در رابطه با وضعیت فاجعه بار اقتصاد، کم کردن فاصله‌ی طبقاتی بین اقشار مردم و از بین بردن فاصله‌ی بین فقر و غنا، مقابله بارانت، انصاف در حقوق ومخالفت با حقوق‌های نجومی، اعتقاد به ولایت فقیه و جایگاه ایشان، مقابله با تهاجم فرهنگی و… گوشه‌ای از مطالبات جنبش دانشجویی از رییس جمهور آینده است.

مسعود بیگی: از منظر خویش، زدودن فضای امنیتی پس مانده از پاییز مهرورزی و اجرای بی‌ملاحظه‌ی قانون بالاترین مطالبه‌ی ماست. مستحضر هستید که برای ایجاد یک اتحادیه‌ی دانشجویی وجود ۲۰ تشکل کافی است و ما الان با داشتن بیش از ۹۴ انجمن اسلامی مجوزدار، از داشتن چنین حق مصرحی محرومیم.

 

دانشجو مؤذن جامعه است

ایلامی‌ها: به عنوان حسن ختام این میزگرد دانشجویی، نظرتان راجع به این جمله‌ی شهید بهشتی که می‌گوید: دانشجو مؤذن جامعه است به اختصار بیان کنید.

امین‌پور: وظیفه اگاه‌سازی جامعه به عهده‌ی دانشگاه و دانشجو است و دانشجو به همین گفته‌ی ژرف شهید بهشتی، مؤذن جامعه‌ی خویش است و وای به روزی که مؤذن‌های جامعه‌ی علم  و اندیشه در خواب فرو روند که آغازی بر انحطاط آن ملت خواهد بود.

علی‌اکبر امیدی: بسیار حرف ژرفی است که می‌تواند درمان دردهای جامعه‌ی ما باشد. اما یک مؤذن (دانشجو) را همیشه بر بلندای گلدسته‌ها قرار می‌دهند تا صدایش به گوش همه برسد؛ حال اگر ما این مؤذن را در زیر زمین بگذاریم و درها را بر او ببندیم نه دردی دوا می‌شود و نه صدایی شنیده می‌شود.

مسعود بیگی: توفیق مؤذن و قاری قرآن بودن برای بنده این حس را موجب شده که این جمله‌ی گران‌بهای شهید امت را با جان و دل لمس کنم. در واقع، مؤذن چشم تیزبین افق سحرگاهان ماست که اگر خوابش بگیرد، نمازهایمان قضا می‌شود و دانشجو نیز با همین نسبت در جامعه وظیفه‌ی بیداری ملت را برای ایفای نقش‌ها و تکالیف‌شان بر عهده دارد؛ هم برای دولت و حکومت و هم برای ملت.

 

 

مصاحبه و تنظیم: یاسر بابایی

Share on FacebookShare on LinkedInPin on PinterestDigg thisShare on StumbleUponFlattr the authorEmail this to someoneShare on RedditShare on TumblrBuffer this pageShare on Google+Tweet about this on Twitter