به روایت تیتر:
کد خبر: 344
منتشر شده در: ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت ۱۷:۲۰

همگرایی، فوری ترین مطالبه مردم ایلام

ایلامی ها – کانونهای اندیشه ورز و کارگزاران سیاسی دولتی و غیر دولتی و اهالی خبر و روزنامه ایلام، این…

ایلامی ها – کانونهای اندیشه ورز و کارگزاران سیاسی دولتی و غیر دولتی و اهالی خبر و روزنامه ایلام، این ایام که قرار بود رییس جمهور اعتدالی مسلک به این استان سفر کند، در تکاپوی تهیه فهرستهایی از مطالبات اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی برای رساندن به سمع و نظر ایشان بوده و هستند. اما به راستی استان ایلام مهم ترین مطالبه اش چیست تا دولت تدبیر و امید آن را سرلوحه و نصب العین خود قرار دهد؟

اینکه ایلام محروم است… جنگ توسعه زیرساختهایش را کند و یا متوقف کرده… کسب و کار در آن نه رونق دارد و نه فرهنگ کسب و کارش غنا و مطلوبیت دارد… اینکه ایلام شهری کارمندی است و مردم زورشان به بازاریان نمی رسد… اینکه بهترین طبیعت را در روزهای بی ریزگردش دارد و البته امکانات تفریحی و رفاهی اش در حد اپسیلون است… اینکه سینما ندارد… تئاتری دارد و تئاتر ندارد… اینکه صنایعش چه دستی و چه ماشینی اش ورشکسته است… اینکه مردمسالاریش قبیله ایست و به نتایج قبیله گرایانه می انجامد… اینکه نه تنها سیاسیون و ثروتمندان و دانشگاهیانش که حتی مردم و خانواده هایش واگرایی را ترجیح می دهند… اینکه نرخ ازدواجش نزول کرده و مهد خودکشی های عجیبا غریبای غالبا بی دلیل و پوچ است… اینکه مردمانش گاهی چپند و گاهی راستند… اینکه بیشترین هفته نامه و نشریه و خبرگزاری را با کمترین تاثیرگذاری و مخاطب دارد… همه و همه حرفهای تازه ای نیست که کسی نداند؛ خاصه رییس جمهوری که سالها در مرکز تحقیقات استراتژیک، چکیده زیر و بالای این نظام را تا اندرونی ترین زوایایش می داند و قاعدتا باید بداند. اما آن مطالبه اساسی که شاید او نداند و این او هم نمی تواند آن را به ما بدهد این است که ما واگراییم و باید و باید همگرا شویم… این فوری ترین مطالبه مردم است.

ایلام از سند چشم انداز ۱۴۰۴ جامانده است و عمده این عقب افتادگی نتیجه سالها واگرایی حضراتی است که نتوانسته اند در مجلس و در دولت صدایی واحد تولید کنند و در چانه زنیهاشان، زورشان به نخبگان سیاسی همگرای استانهای دیگر نمی رسد. وقتی مردمسالاری در ایلام قبیله ایست، نماینده هایی برای مجلس و شوراها انتخاب می شوند که خاستگاه اصلی آرائشان قبیله ایست، با رویکردی سهم خواهانه در جغرافیای قبیله هاشان امکانات جذب می کنند و اشتغال می آفرینند و هر قسمت از استان سعی می کند جاده های توسعه را از میان منافع قبیله هاشان عبور بدهد.

با اینکه سالهاست بودجه های هنگفتی برای احداث جاده ای مطمئن، استاندارد و قوی (که از مسیر کرمانشاه، ایلام را به استانهای شمالی و مرکز وصل کند) هزینه می شود، اما پراکنده کاری به نفع ایجاد محرک تأثیرگذار برای جهت دادن به آراء سیاسی مردم قبیله ها در انتخابهای بعدی، باعث شده یک متر اینجا یک متر آنجا و یک متر جای دگر کار شود. اگر ما همگرا بودیم اکنون جاده بین المللی داشتیم. اگر نماینده های سیاسی ما در دولت و مجلس همگرا بودند، زورشان لااقل به یک شرکت می رسید و دستشان را از جیب مردم ایلام و درآمد ناچیز گردشگری مذهبی شان بیرون می آوردند. اگر همگرا بودیم مرز بین المللی مهران را از ترس همیشگی ورشکسته شدن دور می کردیم. چه عاملی مهم تر و بهتر از دروازه عتبات عالیات برای توسعه اقتصادی و رونق اشتغال در استان ایلام می خواهید که منتظرید؟

حرفهامان را بگذارید یک کاسه باشد و اگر از مردم نظرسنجی نمی کنید و به رضایتشان اهمیت نمی دهید و حاکمیت تصریح شده مردم را نشنیده می گیرید و عقلانیت خود را از خرد جمعی و درک و آگاهی مردم که ولی نعت اصلی اند بالاتر می دانید، لااقل با خودتان همگرا باشید. ایلام بیشتر از هر زمان دیگری نیاز به همگرایی دارد. آیا چهره غمگین مردم آزارتان نمی دهد؟؟؟