به روایت تیتر:
کد خبر: 2428
منتشر شده در: ۳۰ بهمن ۱۳۹۴ ساعت ۱۹:۲۱

آرزویی برای اخلاقی شدن رفتارهای انتخاباتی‌مان

ایلامی‌ها – یاسر بابایی: می‌گویند آرزو داشتن یعنی خرسند نبودن به «وضع موجود» و خواستن «وضع مطلوب». ایلام را اگر در انبوه پیام‌های شهروندانش در شبکه‌های اجتماعی و یا در شعر شاعران این سال‌هایش رصد کنی، یک جمله از آن در می‌آید: ایلام شهر آرزوهاست.

آرزویی به نام بازگرداندن اخلاق به رفتارهای انتخاباتی در ایلام

یاسر بابایی، نویسنده و کارشناس علوم سیاسی
یاسر بابایی، نویسنده و کارشناس علوم سیاسی

ایلامی‌ها – می گویند آرزو داشتن یعنی خرسند نبودن به «وضع موجود» و خواستن «وضع مطلوب». ایلام را اگر در انبوه پیامهای شهروندانش در شبکه های اجتماعی و یا در شعر شاعران این سال هایش رصد کنی، یک جمله از آن در می آید: ایلام شهر آرزوهاست.
آرزوی داشتن شهری توسعه یافته با جاده هایی مانند کرمانشاه در تمام استان، داشتن صنایع نفتی متنوعی مانند بندر عسلویه و یا داشتن اقتصادی پویا و مردمی در گردشگری مذهبی مثل مشهد و قم و کربلا.
آرزوها گاهی هم اجتماعی اند: آرزوی داشتن شهری بدون بیکاری و اعتیاد و گدایی و خشونت عریان؛ و البته بدون خودکشی و دارا بودن دست کم یک سینمای معمولی! اینکه در عرصه کشوری، رکورددار طلاق نباشیم، و یا صنعت ورشکسته نباشد و جوانانش در عین برنایی، پیر نباشند.
این روزها که گرمای تنور انتخابات مجلس در ایلام قابل مخفی کردن نیست، آرزوها بیشتر از همیشه خاصیت شعاری به خود گرفته اند و بیش از هر زمان دیگری توسط فعالان انتخاباتی نوشته و گفته و منتشر می شوند؛ آرزوهایی که درست یا غلط، تمام رأی دهندگان انتظار دارند از طرف انتخاب شوندگان برآورده شود.
شاید مهم ترین آرزوی این روزهای مردم ایلام در آستانه انتخابات مجلس پیش رو، «بازگشت اخلاق به رفتارهای انتخاباتی» باشد.

آرزوی مدینه فاضله و وعده های توخالی
اگر چه بسیاری از کاندیدهایی که از بررسی هیات های اجرایی و نظارتی می گذرند، تأیید شده ارگان های امنیتی نظامند و مردم خیالشان از خیلی جهات راحت است، اما نامزدهای نمایندگی باید حواس شان باشد مدینه فاضله ای که وعده اش را می دهند، آیا در عالم واقع و زمانِ عمل هم محقق شدنی هستند؟ به نظر می رسد که رعایت اخلاق انتخاباتی در اینجا کاندیدا را محدود به برنامه دادن تنها در حیطه «قانونگذاری» و «نظارت» می کند (که وظیفه اصلی نماینده است). لذا کسی که دارد پولهای حساب شده و مشخصی را برای انتخاب شدن خود از سوی مردم، خرج می کند، باید مواظب باشد که وسوسه نشود از امکانات شبکه های مجازی برای تبلیغ زودهنگام و خارج از قانون استفاده کند، باید مواظب باشد مدینه فاضله ای غیر حقیقی برای مردم نسازد. نباید وعده هایی بدهد که یا در حیطه اختیاراتش نیست و یا اصلا در چارت نماینده بودن نمی گنجد.
متاسفانه رفتارهای انتخاباتی منفی بعضی از داوطلبان نمایندگی مجلس (و شوراها) چهره مردمسالاری دینی را در استان ایلام خراشیده است. آن بداخلاقی های انتخاباتی است که منجر به ظهور پدیده های مذموم و نابهنجاری مانند «تک رای»، «خرید رای» و «تخریب رای» در فرهنگ سیاسی مردم شده است.
در طرف دیگر این ماجرا ما رای دهندگان قرار داریم که گویی اصلا متوجه نیستیم که رای دادن، چه دستاورد مهمی برای بشریت به حساب می آید که از باستان تا کنون و در تمام ادیان و جوامع، هنوز هم اهمیت و کاربرد خود را از دست نداده است و تاسف بار است که ما رای دهندگان، با رفتارهای انتخاباتی ناآگاهانه خود، رای و تصمیم خود را می فروشیم و خود را از تصمیم گیری درباره استان محروم می نماییم.

آرزوی رای دادن فراخویشاوندی و فراحزبی
یکی از آرزوهای رایج در استان ایلام، آرزویی سیاسی است؛ اینکه فراتر از قبیله و حزب و خطوط سیاسی، مردم برای توسعه استان اهمیت قائل باشند و کاندیدایی فراقبیله ای و فراگروهی برای نمایندگی خود در مجلس انتخاب کنند. آرزوی اینکه مردم فردی را انتخاب کنند که بتواند برای این استان رفاه و عزت بیاورد و از مطالبات مردم، بتواند در مجلس «محکم» دفاع کند.
اگر کمی دقت شود می توان تشخیص داد که اراده ای در مردم و نخبگان استان ایلام برای انتخابات مجلس دهم شکل گرفته است تا نگاه قبیله گرایانه را در رفتار انتخاباتی خود کنار بگذارند و آگاهانه برای توسعه استان پای صندوق های رای بروند.
به زعم آن دسته از اساتید علوم سیاسی که «قبیله» را ثروت می دانند، داشتن رگ و ریشه و هویت خیلی خوب است، دنبال منفعت شخصی بودن هم ایرادی ندارد، اما نماینده مجلس شدن که شخصیت حقوقی دارد و آرای دهها هزار نفر در شدنش نقش دارد، بیش از آنکه متعلق به قبیله ای خاص و حتی جریان سیاسی خاصی باشد، متعلق به همه مردم استان است. یکی از موارد بداخلاقی انتخاباتی در استان ایلام که اکثر مردم آن را پذیرفته اند، این است که فردی بیاید قبیله خویش را به نفع کسان دیگری که شرکای حزبی او در خارج از استان هستند مصادره کند. این باور در ایلام وجود دارد که اگر کسی برای لابی های بزرگ سیاسی خارج از استان، از روابط خویشاوندی خود سوءاستفاده کند، خودش را شایسته یک شهرستان یا قبیله جا بزند و با پول لابی ها بداخلاقی و تزویر را رواج داده و رای خرید و فروش کنند، چنین افرادی از نظر مردم نه تنها قبیله خویش را به نفع دیگران معامله کرده اند، بلکه استان را هم فروخته اند.
آرزوی عده ای واقع بینانه تر است: آرزوی اینکه اگر مجبوریم به خاطر روابط خویشاوندی یک رای را به خیلی از فامیل قول بدهیم، دست کم، رای دوم را به «قبیله ایلام» بدهیم. بدانیم وقتی پای منافع و سرنوشت چهارساله یک استان با بیش از ۶۰۰ هزار جمعیت در میان است، اگر ما همچنان قبیله گرایانه فکر می کنیم و خانواده و بستگان خود را به همه مردم ترجیح می دهیم، همگی مرتکب نوعی از بداخلاقی های انتخاباتی شده ایم.

یک معیار خوب از امام خمینی
حضرت امام خمینی (ره) در پاسخ به یک نامه علمی در باب بحث اختلاف بین مجتهدین، با اشاره به کسی که می تواند «زمام جامعه را به دست بگیرد» برای وی تعدادی خصوصیات در نظر می گیرد که به اعتقاد نگارنده می تواند راهنمای خوبی برای تشخیص نماینده خوب و اصلح از سوی مردم در انتخابات مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان و کمک کردن به رای آوری اوست.
در صفحه ۷۰ از کتاب «اندیشه های اجتماعی امام خمینی» این خصوصیات برای زمامدار آورده شده است: اول آنکه بتواند مصلحت جامعه را خوب تشخیص دهد، دوم اینکه بتواند افراد صالح و مفید را از افراد ناصالح تشخیص دهد و بالاخره سوم اینکه در زمینه اجتماعی و سیاسی، دارای بینش صحیح و قدرت تصمیم گیری باشد.
امید است که ایلامی ها مثل تمام این سالهای همدلی و همزبانیِ طوایف و قبایل استان در آزمون های بزرگ تاریخی و میهنی، در هفتم اسفند ۹۴، با برگرداندن اخلاق اسلامی به رفتارهای انتخاباتی، بهترین تقدیر را از خدا دریافت نمایند.

 

قلاقیران
قلاقیران نماد یک ایل نیست، نمادی از استان ایلام در یک کشور و در جهان است