به روایت تیتر:
کد خبر: 1933
منتشر شده در: ۱۵ آبان ۱۳۹۴ ساعت ۱۸:۳۵

پنج کات از یک یوم الله / یاسر بابایی

پایگاه خبری تحلیلی ایلامی ها – سیزده آبان روزی متعلق به خداست چرا که در هر روزی که اراده انسان به ظهور برسد، آن روز روز خدا خواهد بود.

پایگاه خبری تحلیلی ایلامی ها – سیزده آبان روزی متعلق به خداست چرا که در هر روزی که اراده انسان به ظهور برسد، آن روز روز خدا خواهد بود.

سیزده آبان
سیزده آبان، مشق همیشگی انقلابی ماندن

۱۳ آبان
ساعت ۱۰:۳۰ خیابان طالقانی
امام خمینی در اوان انقلاب، در یک سخنرانی می گوید من دردهایی دارم که نمی توانم بگویم. این سخن، دانشجویان انقلابی را به فکر و دغدغه انداخته بود که این چه دردهایی است که امام دارد و چرا نمی تواند بگوید؟ آنها ساعات زیادی گفتگو می کنند و به این نتیجه می رسند که باید با یک اقدام تند و انقلابی، فضایی در کشور ایجاد کنند تا زمینه بیان آن دردها فراهم شود.
آن زمان، کاملا زمینه آمریکاستیزی در ایران وجود داشت و مردم ایران از حضور ۲۵ ساله آمریکا در ایران و خصوصا از سرنگونی دولت مردمی مصدق، خاطره ای خوش نداشتند و مسأله حمایت آنها از پناهندگی شاه ایران، مردم را جریحه دار کرده بود. دانشجویان پیرو خط امام می دانستند که ایستادن در برابر حکومت پهلوی، معنای باطنی اش، ایستادن در برابر سیاستهای آمریکاست. آمریکا در ایرانِ شاهنشاهی، منافعی داشت که با بروز انقلاب استقلال طلبانه اسلامی، آن منافع تهدید می شد. دانشجویان بر این باور بودند که مبارزه با شاه مبارزه با آمریکا را به دنبال خواهد داشت و برای این مهم آماده بودند. با هماهنگی ها و رایزنی ها و طراحی ریز عملیات روز ۱۳ آبان، سفارت آمریکا اشغال شد و وقتی امام پیام داده بود که: «خوب جایی را گرفته اید، محکم نگه دارید»، این عمل انقلابی مشروعیت یافته و در عرض چند ساعت به مهم ترین خبر داخلی و بین المللی تبدیل شد.

۱۳ آبان
جنگ اراده ها در دو گونه دیپلماسی
جدال ایران و غرب در سی و چند سال گذشته را می توان جدال مدل های دیپلماسی دانست: دیپلماسی آشکار در مقابل دیپلماسی پنهان. دیپلماسی مردمی و عمومی در برابر دیپلماسی رسمی و اتو کشیده.
یک روز از پیروزی انقلاب اسلامی نگذشته بود که چریکهای کمونیست به سفارت آمریکا حمله کردند و ساعاتی آن را تصرف کردند. امام خمینی (ره) به دولت موقت دستور داد تا همه آنها را از سفارت بیرون بریزد؛ چرا که امام آنها را چپ آمریکایی می دانست و نه چپ واقعی. این اصطلاح چپ آمریکایی را امام وضع کرده بود و در مورد افراد پشت پرده جریانات کردستان و خوزستان و سیستان و… به کار می برد تا نشان دهد، که آمریکا، با بهره گیری از سفارتخانه اش در ایران این کارها را می کند.
در روز چهارم آبان، امام از دانشجویان خواست تا از همه توانشان برای ضربه زدن به آمریکا استفاده کنند. تحولات انقلابی در کشور سرعت گرفته بود و از طرفی هم راکفلر و سرمایه داران متنفذ دیگر، کارتر را مجبور به پذیرش محمدرضاشاه کرده بودند که خود موجب ایجاد حساسیت در ایران شده بود. دیدار مقامات دولت موقت ایران (ابراهیم یزدی و مهدی بازرگان) با برژینسکی در الجزایر، عملاً نتیجه ای نداشت و انقلابیون ایرانی آن را منفعلانه دانستند. مجموعه این عوامل باعث شد تا دانشجویان پر شور چهار دانشگاه بزرگ تهران در روز سیزده آبان، سفارت آمریکا را در تهران تسخیر کنند؛ عملی که گر چه تبعات حقوقی زیادی برای ایران در روابط بین الملل داشت، ولی به انقلاب دوم مشهور شد و برای نخستین بار در جهان، کشوری توانسته بود خاک آمریکا را تصرف کند!

۱۳ آبان
به روایت یادداشتهای جیمی کارتر
جیمی کارتر کتابی به نام «یادداشتهای کاخ سفید» منتشر کرده است که خاطرات روزانه و یادداشتهای اوست. در ایام تسخیر، تا بیش از یک ماه کارتر هیچ چیزی در اینباره نمی نویسد؛ حتی یک جمله. در ۱۶ بهمن برای اولین بار می نویسد: « همیلتون (رییس دفترش) از عاملان خود در ایران تلفن دریافت می کند. آنها به طور مرتب با قطب زاده و بنی صدر در ملاقات بوده اند و گزارش می دهند که همه چیز به نظر می رسد که در راستای اهداف آمریکاست». ولی بعدها که از بنی صدر و امثالش ناامید می شود می نویسد: «تردیدی نیست که سال آخر دوره اول ریاست جمهوری من بسیار مشکل بوده است. همیلتون، رییس دفتر من اینگونه نظر داده است که در این دوره در حقیقت دو کاخ سفید در واشنگتن وجود داشت؛ یکی برای امور گروگان ها و دیگری برای وظایف معمولی».

۱۳ آبان
واکنشی به عملکرد منفعلانه و غربگرایانه دولت موقت
در دلایلی که برای ایجاد زمینه های تسخیر سفارت آمریکا در ایران ذکر می شود، روش منفعلانه و سیاست نگاه به غرب دولت موقت تأثیر زیادی داشت. دولت موقت حتی در برابر ساده ترین واکنشهایی که باید یک کشور برای حفظ منافع ملی خود داشته باشد، عاجز بود. آنها به برقراری رابطه خوب و دوستی با آمریکا معتقد بودند. در یک دیدگاه تاریخی، وقتی انقلابی پیروز می شود و جابجایی قدرت انجام می گیرد، ابتدا جریانهای لیبرال قدرت را در دست می گیرند و سعی در ادامه مسیرهای قبلی دارند و این در حالی است که جو انقلابی و شور و هیجان و احساس مسؤولیت همگانی مردم، اینگونه رفتارها را برنتافته و آنها را کنار می زند. دولت موقت بازرگان، به تعبیری، فولوکس قورباغه ای مدل پایینی بود که در یک سربالایی تند به نفس نفس افتاده بود. دانشجویان رادیکال و آرمانگرای اول انقلاب، خط مشی دولت موقت را قبول نداشتند و به خوبی از تأثیر تسخیر سفارت آمریکا بر روی دولت موقت آگاه بودند. این پیش بینی وجود داشت که در اثر این تسخیر، دولت موقت استعفا بدهد ولی دانشجویان اصلاً از آن نگرانی نداشتند زیرا به این نتیجه رسیده بودند که مشی دولت موقت با مسیر انقلاب، همخوانی لازم را ندارد. آنها می دانستند که طرح اشغال سفارت آمریکا با روش دولت موقت برخورد دارد و می دانستند که در صورت عملیاتی شدن آن، دولت موقت هم ساقط خواهد شد که این تحلیل درست از آب درآمد.

۱۳ آبان
مشق همیشگی انقلابی ماندن
انقلاب در گذر زمان همراهانی را می طلبد که اخلاق، بصیرت و علم کافی داشته باشند. کافی است کسی زاویه خیلی کوچکی با انقلاب پیدا کند. این زاویه به کمک دشمن در گذر زمان تبدیل به فاصله بسیار بزرگی خواهد شد. ماندن با انقلاب و انقلابی ماندن هزینه دارد. کسانی از وقایع انقلابی، ماهی های درشتی می گیرند و از موقعیتها بعنوان سکوی پرش خود استفاده می کنند و عده ای هم با زخمی در جگر و استخوانی در گلو، خون دل می خورند. یادآوری و جریان شناسی ۱۳ آبان روحیه انقلابی ما را جلا می دهد، روشنی می آورد و بصیرت ایجاد می کند و همواره به یادمان می آورد که ایرانیان علی رغم روحیه مهمان نوازی خود، سلطه بیگانگان را بر شؤون مملکتشان هرگز بر نمی تابند. آری بزرگداشت یوم الله ۱۳ آبان، مشق و آزمون همیشگی انقلابی ماندن است.

نویسنده: یاسر بابایی

تمام منابع در نشریه موجود است.