به روایت تیتر:
کد خبر: 1200
منتشر شده در: ۱۳ مرداد ۱۳۹۳ ساعت ۱۵:۰۲

جایگاه کارآفرینان در توسعه روستایی

پایگاه خبری تحلیلی ایلامی ها – توسعه روستایی عامل بهبود شرایط زندگی افراد کم‌درآمد ساکن روستا و خودکفا ساختن آنها…

پایگاه خبری تحلیلی ایلامی ها – توسعه روستایی عامل بهبود شرایط زندگی افراد کم‌درآمد ساکن روستا و خودکفا ساختن آنها در روند کلی توسعه یک کشور است و این خودکفایی جزء برنامه‌های کارآفرینی است. از اهداف کارآفرینی، توسعه پایدار روستایی است و در این‌باره پرداختن به صنایع روستایی، صنایع تبدیلی و صنعت گردشگری (توریسم) و ایجاد مشاغلی نظیر فرش‌بافی و صنایع دستی و یا تولیدات اولیه خانگی مفید است.

امروزه در حوزه کارآفرینی در روستاها توجه ویژه‌ای به زنان شده است و امید است بتوان مشکلات معیشتی، اقتصادی و اجتماعی آنان را از این راه برطرف کرد. به همین دلیل در بسیاری از کشورها نظیر «مالزی»، «چین»، «هند» و «آمریکا» نیز توجهات زیادی به امر کارآفرینی در روستا شده است و طرح‌هایی برای کارآفرینی و اشتغال زنان در روستاها اجرا شده است.

چین

برای حل مشکل مهاجرت روستاییان، دولت چین اقدام به تاسیس و راه‌اندازی شرکت‌های کوچک تولیدی و صنعتی در روستاها و شهرک‌ها کرده است. این شرکت‌ها، شرکت‌هایی نیمه‌دولتی محسوب می‌شوند که با پشتیبانی دولت و توسط جمعی از روستانشینان تأسیس شده‌اند و تحت قوانین محلی و منطقه‌ای اداره می‌شوند. دولت مرکزی چین دخالت چندانی در اداره این شرکت‌ها ندارد. موسسات مالی و اعتباری روستایی نقش مهمی در راه‌اندازی و پیشرفت این شرکت‌ها ایفا می‌کنند. این مؤسسات ابعاد متفاوتی دارند و هر یک نقش منحصر به فردی در ارائه خدمات مالی به روستاییان و در نتیجه اقتصاد ملی کشور دارند. این موسسات با اعطای وام و تسهیلات به کارآفرینان روستایی، آنها را تشویق به راه‌اندازی شرکت‌های صنعتی و تولیدی می‌کنند.

مالزی

در زمان استقلال مالزی، اغلب روستانشینان در بخش کشاورزی به کار اشتغال داشتند؛ اما پس از آن با تاکید دولت بر فعالیت‌های صنعتی، بخشی از جمعیت روستایی به فعالیت‌های صنعتی پرداختند. با اجرای برنامه های صنعتی سازی روستاها که بخش عمده‌ای از فعالیت‌های آن به توسعه کارآفرینی روستایی، اختصاص داشت، گام‌های موثری در جهت توسعه اشتغال برداشته شد. در این برنامه با ارائه خدمات مشاوره و نیز برگزاری دوره‌های آموزشی، روستاییان به راه‌اندازی کسب‌ وکارهای غیرکشاورزی تشویق می‌شدند. توسعه مراکز رشد روستایی و گسترش فعالیت‌های صنعتی در این مراکز نیز فرصت‌های جدیدی برای انجام فعالیت‌های غیرکشاورزی در اختیار روستاییان قرار داد. از کل میزان اشتغالی که در سال ۱۹۹۹ ایجاد شد، ۳۸/۴۵ درصد در روستاها و از آن رقم، ۳۷/۰ درصد در بخش کشاورزی بود.

هند

یکی از سیاست‌های دولتمردان این کشور برای کمک به روستاییان، ایجاد اشتغال برای کشاورزان بدون زمین در بخش‌های غیرکشاورزی بوده است، همچنین کشاورزان هندی با معضل بیکاری فصلی نیز روبه‌رو هستند. برنامه دولت در این زمینه ایجاد فرصت‌های شغلی برای نیروی کار روستایی در کشاورزی و بخش‌های وابسته به آن است. برنامه ملی اشتغال روستایی از طرح‌های عمده دولت هند برای حمایت از روستاییان است. این برنامه با حمایت مالی دولت مرکزی و دولت‌های محلی در سال ۱۹۷۹ به اجرا درآمد. این برنامه تاثیر قابل ملاحظه‌ای بر وضع زندگی جامعه روستایی داشته است. برنامه دیگری نیز در سال ۱۹۷۹ با هدف ایجاد اشتغال برای جوانان بیکار تدوین شد و به اجرا درآمد. در این طرح با آموزش جوانان ۱۸ تا ۳۵ سال، مهارت‌ها و توانمندی‌های آنها، افزایش یافت و این جوانان تشویق شدند که به کارآفرینی و خوداشتغالی روی آورند. هدف دیگر این برنامه آموزش زنان روستایی برای کارآفرینی بود.

آمریکا

اوضاع در آمریکا با دیگر کشورها متفاوت است، به عبارتی در آمریکا برای فناوری‌ها و آموزش نیروی انسانی اهمیت بیشتری قائلند. موارد زیر در توسعه کار آفرینی در روستاهای آمریکا مطمح نظر است که عبارتند از: توجه به بخش‌های غیرکشاورزی (به دلیل ایجاد صنایع کوچک صنعتی)، تاکید بر جذب و توسعه فناوری‌های جدید (برای افزایش راندمان تولیدات کشاورزی)، آموزش و تربیت نیروی انسانی ماهر و کارامد (افرادی که آموزش‌های لازم اجرای یک طرح را گذرانده‌اند).

منبع: پیک مهارت